زيبا تَر از اينكه توي خوابِ عميقِ نيمه ي شب، آرزوهات
جلوي چشمات نورافشاني كنن
اينه كه تو رو دارم
اينه كه وسعتِ آغوشِ جادوييت مالِ منه...
اينه كه فرمانرواي سرزمينِ آرزوهامون تويي
اينه كه هر جا تو با من باشي
من خوشبخت ترين ملكهِ دنيام
با تو وحشت و نيستي معنايي ندارن
با تو قدرت از آنِ منه
با تو، عشق توي رگهاي منه
با تو تمام آرزوها و روياها حقيقت دارن
با تو خيال واقعيتِ محضه.
تو فقط باش و فرمانروايي كن.....
برچسب:
نویسنده: پرهام عابدی