جنگ اين عالمِ فتانه بر سرِ عشقِ تو بودسازِ اين دلِ فرزانه به رَهِ عشقِ تو بوداين شعر ناموزونِ دلم همه روز با تو سخن داردسحرگهِ اين ماه مولود با من رازِ نهان داردپس از آن هجرِ سفر امروز به ديدارِ تو نائل شده اممشتاقانه و مستانه از اين عشق به دلت واصل شده امسر به رويِ دل پر مهرِ يار بهر آسايش خواهم گذ...

شبنم از زُلفِ پريشانِ سياهِ يارِ من جاري شده استسخنِ هر دم كلامم در زبان، مملو از واژه ي آري شده استآميخت آن هُرمِ الماسِ تن سوزِ نفس هاتبا زلالِ زمزمِ رگ ها، در محضِ هوس هاتيار من زيبا رخ است، همچو تك برگِ زيتونآن زمان تُندي كند، همچو باران مي شوم بي تاب و حيرونسر به بالينِ زمين خواهم زد ، تا به تن...

نم نمِ باران به زُلفِ يار همچو شبنم شده استدر وصفِ وصال، برگِ خزانم شَبْدر شده استبَه چه شيرين و گواراست اين شبدر و شبنمبا آمدن فصلِ بهار غم و اندوهِ دلم ،آن شب رفتدر فصلِ خزانم بيد مجنونِ دلم پريشان شدهآن شبنمِ زلفش به تنم يار و آتش به ريشان شدهدر طالعِ بختِ آذرِ فصلِ خزان ،عطرِ بهار مي رسدآن گرميِ...

من به شوق عطر تن نرمِ تو گرفتار شده اماز سِحرِ گفتارِ عشق تو ، من اَسرار شده اممي رساند مرا جادهِ زردِ پاييزي به وراي جنگلِ سبز تنتافسون آرزويم مي كشاند دست، به روي ساحلِ درياي دلتسخن از هستي و وصل شدن به رَهِ بي پايان عشق استيادگاري در خاطرِ ما اولين بارِ سفرِ درياي عشق استمي جوشد شور از تنِ اين شب...

لَيل و نهار من تويي، مونس و جان من توييدر اين سراي بي كسي همدم و يار من توييگر تو نباشي در برم ،اين كالبد جان من تهياز وصل نگاهت به نگاهم آسمان ميدمد عطر نوييدر خلاءِ اين فاصله ها يك يار است و آن يار توييمن مست چشمان خمارت شده ام، آن جام توييمن فراتر شده ام از مجنوني مجنون كه آن ليلي توييمن زنم گُرز...

اي باد صبا، من آن رهگذرِ خسته و بي سامانماز تبِ دوريِ يارم به كنارم، شب و روز نالانمشب بي پايان و صبح بي آغاز زوال است روالچون قاصدكي سويِ يارم بر صبا هستم سوارسر به بيابان من نهادم سر به تنازِ چالوسِ تنشسر به جنگل ها نهادم سر به امواجِ دريايِ بَرشخاطرِ ايام در اذهانِ ماسحرگاهِ دل انگيزست و بسخيره چ...

ديده به ديدارِ تو پَر ميكشد در قهرِ فلكتو به حاصلِ زيبايي و ماهرخي گشتي ملكمن تو را در گوشه كنارِ اين دايرهِ دوّار بِجَستممن تو را در جوشش آب، بر رويِ صبا بجستممن خيرهِ چشمانم به رويِ پُر نورِ و سرايِ تو بستمگر كور شوم با آهنگِ خوشِ آن لحنِ صدايت برقصمگر فِكند افلاك به اَدراك، قُل و زنجير و گره و تا...

بسته شد طالعِ قلبم بر درِ دولتِ سرمست حضورتسهل گشت دشواريِ اين ره با شوكت خاك قدومتعاقبت اين ره پر آشوب و شَرَر به سوي معراج استخدا با شور و نور عشقِ ما به سوي اعجاز استتابشِ نور رخِ مه گونه ي تو بر من ساعت و ايام ندارداز ازل تنيده عشقت بر دلم و اين پايان نداردمهر و عشق دلِ من بر دلت در اين دهر افسا...

همسان به لب آورد آن جامِ عسل رادر اشك به آخر برساند آن روزِ ازل راگر به مهرش برسم دست به گنجينه اسرار شومتا ببندم وصله ي خود را به او شايد كه ارباب شوممن كه عريانم و طوغيان مي كند هر دم دريايِ تنممن كه آشفته حالم، عطر تنازش فرا باشد زِ سَرمز سَبو آورد بر جاريِ چشمه كه لبْ تشنه شدمبر قلبِ رغيبان بزنم...

سراسر دلِ ديوانه همه از عشقِ تو لبريز شدستگلشن از بوي گلِ رويِ تو مست خيز شدستبهاران نيست اما همه يِ دهر رنگينِ نفس هاي تو استپاييزهِ و سرما،اما دل من گرم تَر از شراره هاي آتش استمستي چشمانِ تو با جام نفسِ گرم دلم پيوند خُورَداين دو عالم بر هستي اين عشقِ گران سوگند خُورَدباده يِ عشق بنوشان كه اين اي...

حُزن و اندوهِ دلم بي تو سر به افلاكـ رِساندزمستان و خزانِ بي دريغِ تو مرا به اَهلاكـ رساندعهدْ اين است كه تو در رَهِ مقصود همراهِ دلم باشيمَلَكـ باشم من در اين عشق كه تو تاجِ سَرم باشيبي تو من رِندم و حيران نَرَوَد از سرت آن عهدِ گرانآرزويم همه اين است تا برسد روزِ آن وصلِ گران سراسر عالم و هستي به ...

حال كه اَفلاكـ واَهلاكـ واَدراكـ و اَفكارت درگير من استتو بدان اين اطلسِ زيبا به زَرّين، همه بازيِ من است تو كه در دِلبري و دِلخَري و مَلَكـ بازي، از همه والاتريتو خلق نمودي آن اطلسِ آرزوهايِ مَحالم را در بالاتريندر اين بازي ، تنم مملوءِ از مرواريدِ مژگان تو شدتو به سر تاجِ مَلَكـ داري و دلِ ديوانه ...

من در أين يومِ مباركـ بر فرازِ قلهِ مقصود، سخت ايستادممن درآن جمع بزرگان برايِ پيروزي، ريشِ دلِ عريان دادم از اين بالا پيداست ابرهاي بي نفس، آن ققنوسِ بي قفسمن تا أبد خواستم وصلِ يارم را براي دل نه از روي هوسدر اين شهرِ شلوغ ديده هر چه به بام شدست دام شدستاين آدمِ بي تار و بيمار،فقط با نفعِ بهِ سودْ...

اين ايامِ مباركـ به فَجر ارزانيِ مهرِ يارم باشداين جامِ آغشته به زَر فداي زلفِ يارم باشدبا جامِ زرين دلت من شهره ي آفاق شده امبا ققنوسِ عريانِ تنت من سلطانه ي آزاد شده امبي گمان در بزم عريانِ رهِ بي پايانِ عشق همتا نداريخُلفِ وعده مَسلكـِ راه دلت نيست و عهدِ يكتا دارياين آهِ نفس گيرِ دلم همهِ اين رق...

از پُر شوري و برقِ دل انگيزِ نگاهت من تو را سلطانه يِ عشق نام نهادممن با افسونگري و دلبري تو همچو كودكـ، پاي در اين دنيا نهادمآرزو دارم شبِ بيكرانِ دريايِ دلت مهتابي باشدپايان اين قصه يِ وصل من و تو ،آن روزِ بهاري باشدفقط آن بوفِ كورْ بيداريِ شبم را ديد و بس، كَس ندانستآن سويِ چراغي كه پروانه يِ شبت...

اين باغچه يِ اشعارِ وصلِ من و او بداهه يِ لحن چلچله هاستبلبل چنگ زند بَر تارِ صدايش تا بسازد جمله اي از عشق و آغاز اين رسمِ من است كه تو خواني و نداني كه به كِي مدهوش شديتا ديده گشايي تو به ايام، نداني كه در روز چو شب مَه پوش شدياين سَبكـِ من و افكارِ دل انگيزِ نگارم شُد و بَساين راه من و قُدومِ تنه...

اين شهرِ شلوغ تا لَبالب همچو گلويِ من پُر از دود شُدستمن بَر قله يِ راهم بِنشَستم و بينم تار و پودِ خاكش، پودر شُدستصداي آهن و سنگ همچو تيشه به ريشه زَخم كُندحال بركه و پيچكـ و اَفشونِ بيد نباشد تا بلبلي رقص كُندحال در خلوتِ افكارِ من و يار قُقنوسِ زيبا پَر مي كِشدبا لحن خوش آهنگ و ظريفش آوايِ عشق س...

روز مولودت مباركـ همه ي عاشقانه ها تقديم يكـ نگاهت

شبِ ميلادِ تو از اين هفتْ سما، خير و نيكيِ عميق بِبارددر دستِ دلم يارِ مَه رو، در اين شبْ انگشتريِ عقيق گذارداين جامِ زرينِ عشقِ نابِ دلم ، هديه يِ جشنِ تنِ توستبيماري و بيداري و اَنفاسِ نفس هايِ تنم قربانيِ جشنِ رَهِ توستناخودآگاهِ اذهانِ من ،اينسان هَردَم تو را يادآورستمردِ پيروزيِ ميداني و خالق د...

تويِ اين جنگلِ سبز، پيچيده صدايِ طنين اَندازِ لحنِ قَرقاولبا صوتِ صدايِ مغرورش، دَست در سازِ كَرنا بُردمن بَر قله يِ پيروزي و وصل، ياران همه مستانهكفْ بَر دست و به لب همه رَقصانند همچو به ديوانهمي نوازم نوايِ عشق، من با پيچشِ موي يار و تارِ دلمتا به خلق كه هيچ ، همه عالم بدانند در داشتنِ ديوانهِ پري...