خالقِ هَستيِ من

حُزن و اندوهِ دلم بي تو سر به افلاكـ رِساند
زمستان و خزانِ بي دريغِ تو مرا به اَهلاكـ رساند
عهدْ اين است كه تو در رَهِ مقصود همراهِ دلم باشي
مَلَكـ باشم من در اين عشق كه تو تاجِ سَرم باشي
بي تو من رِندم و حيران نَرَوَد از سرت آن عهدِ گران
آرزويم همه اين است تا برسد روزِ آن وصلِ گران
سراسر عالم و هستي به پايِ اين عشقْ بيدار است
همه جان و تنم يكجا و يكدم در راه اين دلِ بيمار است
هر سپيده دم من به انتظار صداي بي مثالِ يار بِنْشَستم
من به لطفِ تنِ نازِ تنت در جنگِ عالم فَتانه از پا نَنْشَستم
آفتابِ جمالِ يار من بِتارآيد جورِ اهريمنِ دَهر را
آتشگونِ عشقِ يار من بِسوزاند رقيبانِ دونِ زَهر را
من تو را والاتر از همه يِ عالمِ هستي خواهَمَت
اين كفر نباشد كه تو را خالقِ هستي خوانَمَت

#گلستانِ ابي لي

#٨ روز به تولدت