سر منزلِ قصرِ دلِ بي تابِ من و يار، آن حلقه يِ وصل استدر مَحفلِ عيدِ خِرَدِ ما، خالقِ يارم جام به دست استحال به كيش است، رُكن بلور است، ديدنِ يارم به رسم ركوع استابليس در مَحفل ديدارِ يارم به اجبار تنبيه سجود استاين قصرِ من و يار انبوه عطرِ خوشِ عشق و طالبِ يار استسر مشقِ مكتبِ ما سراسر مهرباني از ي...

در بوستان و گلستانِ يارم در كنار نيلِ عُمر بِنشستيم در خلوت و تنهايي و زيباييِ خلق آن قفلِ سكوت را شِكستيماي يار بپرس از دل مهتاب آن رازِ شب و اَمراضِ مرااز تبِ تندِ خورشيد بپرس تب تندِ نفس هاي داغ مراآن بادِ سحرگاهِ صبا خبر آورد پريشانيُ و احوالِ مرايار در پيچ و خم جاده ي بي انتها، كه بياور پاسخِ ع...

شبِ سنگينِ ديروز سيه پوش كرده است مردمِ شهرِ مراشبِ آزُرده ي دلُ و غارتِ طابوتِ سنگينِ دلِ پُر آشوبِ مراچنگِ آهنگِ غم انگيزِ دلم از تبِ دوري يار است در هر شب و ايامْ بي يارْ زمستانُ و در آغوشَش بهار استدر غرقِ نگاهش صَنم و عشق همچو بارانِ رحمت بباردبه لحنِ خوش آهنگِ صدايش در محضرِ صوتِ بلبلان ببالمد...

روزِ دفنِ يكـ مردِ بزرگ از سرزمينِ پارس استسرماي زمستان و باد خشكـِ عريان از ابرهاي تيره و تار استيارِ من با لباس سربازِ وطن در دفاع از هُرمِ سنگين شهر پُر آشوبِ مناسلحهُ و افتخارُ و عشقِ يار هر لحظه در اين رگ هاي پُر از خون منبازي احساسِ اشعار گونه در انديشه و افكارِ رَفيقمرويايِ قصر سبز جاودانه ي ...

در اين رويايِ شور انگيز، كنارِ رود در قعرِ اين جنگلِ افسانهتو بگو اي يار كه بَر منِ ديوانه پري شده اي عاشق و مستانهشرابِ ارغواني رنگِ چشمانت خيره در نگاهِ عاشق و كورانه يِ منلطفِ دستانِ ظريفِ بي مثالت بَر رخُ و گونه يِ من عطرِ خوشِ تن يار پيچيده شده در فضايِ ديدارشادي و غم هاي بسيار ديده ايم به پاي ...

اي مُطرب بنواز سازِ خوشِ آهنگِ دلِ بيمارِ مراتا بُلبل بخواند با لحنِ خوش آواز اين قطعه يِ شعرِ مرااي يار بريز آن جامِ زرين را كه من از هستي مَحو شَوممحوِ آن لبخند زيبا و در اوج بيكرانِ چشمانت غرق شَوممن از تاريكي نترسم ، رهِ من سويِ چشمانِ خُمارِ تو شدستتو به اندازه يِ اطلسِ دوار بزرگي كه آن رخِ زيب...

به اين ساحريُ و سالاريِ يار وابسته شدمبا عشق و فرجامِ خوشِ رويا پاينده شدمآتشِ قهر و نيستيِ عشقِ ما دروغ است و فريبساعت و ثانيه ها يار باشد، بدونِ هستيِ رقيبدستِ داغِ عشق نابِ تو همه جا همراهِ من در اين سودايِ جانسوزِ غم دل هَمْ پاي تَنمن از يُمنِ وجودِ تو در بَرم، سجده يِ شكر به جا آورده امدر سرماي...

امشب شبِ ديدارِ فلكـ با ديده يِ نالانِ شب زَدگان استامشب شبِ هِجرِ بخت و اقبالِ بلندِ همه ي سوتهِ دلان استامشب شبِ دستِ زُمختُ و پينه دار همه يِ كوزه گران استامشب شبِ زود به پايان و زود سحرگاهُ و طلوعِ بي پايان استكوزه گر جايِ جامِ خاكينش، جامِ زرينِ تو در دست داردآن شب زدگان و آن سوتهِ دلان، اسرارِ...

اي رَه سِپَر راهِ تَر و تازه يِ من اي شيون و فرياد و سَر آوازه يِ من اي صاعقه چَشمِ تو پرتگاهِ تنم اي آتشِ گيسويِ تو افسون و زَرَم من در فلك و قُدام تو در رويِ سَرم اين است كه ديدارِ تو هر لحظه و ايام كم است من در آتشِ مژگانِ تو محصور شدم من از عطرِ نفس هاي تو بَر عالمِ عُشاق مقلوب شدم آن لحظه كه در...

كائنات همرهِ تو هر روز و هر ساعت همه جمع شوند/ديده به ديدار تو وَز راه تو روشن شود.بوي گل ، عطرِ تنِ يار مهربانِ من است/آنكه از روزِ ازل صاحبِ محرابِ من استمحراب دل و ابروي دلدار يكي ست/خمِ زُلفِ من و پيچشِ دستات يكي ستبه گيسوانش كنيد قبلهِ حاجاتِ مرا/به مژِگانش ببنديد هردم مناجاتِ مراتو از لبخندِ د...

لحظه تولد پاييز و صداي خش خش برگ/ لحظه باريدن و رقص تگرگصداي غرش عرشُ صداي خنده فرش/ صداي سردي سرما و صداي پوزش وحشمي زند در قفس سينه ي من سنگ دل يار مرا/من و عالم عشاق حسرت ديدار رخ يار مراكه صبا آرد هردم عطر خوش يار مرا/ كه صداي خوش يارم كه بگوشم كه از اين حال درآ/تو بنوش و تو به هوش و تو به دام/ ...

من طرد شدم پرت شدم توي اين فاصله هامن مست شدم رد شدم از روي اين خاطره هاتا ابد پاي دراين بند گران خواهم بستمن به ضريحِ چَشمِ تو دعا خواهم بست رسم عشاق در اين چرخش دوار در اين قافله هابستن قفل دخل سبز است به اين رابطه ها دل من تنگ در اين سينه شد و هيچ نديدستاز خاك به افلاك جز مه روي تو هيچ نديدستشب و...

شب سحرگه شد،من به شوقِ ديدار، وصل أفكار پوچ و خالي از خاطره ها بيمار است من مريضم آن مرض گه تو بگيري تب كني تو بميري گر بماني ديوانه وار روز ،شب كنيآن بانگ خوش صوت صداي مخملي در مهر من در وجودم عشقِ يار همچو پيچكدارِ سبز، رخنه كرديك پريزاده به زيبايي بيد،پيچش موي يار بر عالم خميداي تو پروانه ي سويِ ...

اي سرباز رَهسپارِ كرب و بلا از حالِ ما آگاه باشاي روشنيِ راه زِ انديشه تو ،از سِرِ ما آگاه باشاي مهِ نو سفرِ من از راه به بالين بيامن بيگانه از خويش شدم به آشتي بيامن به سرسبزيِ راهِ بازگشت تو ايمان دارم شب به يلدا نرسيده چَشم به راهَت دارمازين فانيِ دنيا مرا حاجتي نيست رواتا باز به وصلم برساني ،در ...

سِحْرِ گفتارِ تو را مي طلبد جان و تنم خدايا به سلامت برسان يار را به بَرَمدل بسوز و عود بسوز و شعله ور شو ازين فاصله هااين چنان بي خبري از يار بسوزاند من و اين خاطره ها چَشم در چَشمِ زيبايِ رُخت خواهم دوختطالعِ بختِ طلايي بر دلت خواهم دوخت همرهِ من آن كوچه و اين شهرِ بزرگ ز جدايي تيره و تار شدستفريا...

بي خبر از حال دلِ زارم شدي و من بي قرارمتو به صحرايِ محشر رسيدي باز و من دل نگرانممه و خورشيد ، زين هجر تو زاده ي غم شده استآفتاب و روزِ من بي تو اينسان ظلمت شده استدل پريشان و بر نمي آيد زدست آفتابِ جهان سوز، چاره ايصبر ايوب ندارد تابِ اين هجران و ميزند هردَم ناله اي حرامم باد اين نَفَس گر به وصالت...

من كه از دوري تو بي سر و سامانه شدماز غم هجر تو هر دَم تا فلك نالانه شدم پس ازين پاي به زنجير غمت خواهم بست من تو را با عشق خود از آنِ خود خواهم بستازين پس كه بيايي و رساني به برم آغوشَتواي بر حالم اگر باز گذارم ره به رويِ سَفَرَتاز بَرم ديگر مرو اي ماهِ تابانِ شبِ تاريكِ منبجز وصل تو نيست انديشه اي...

برون كردم تنم را زِ پيله ي تنهايي و درويشيِ خويش من با زلفِ پريشانش به تَنم داده ام پيله و پيچ گر نباشد رخِ زيبايِ تو اُلگويِ تنم هدفِ باز شدن و جَستَن از پيله كه هيچ تويِ زندانِ تَنم محوِ تصوير و صدايِ تو شدم من به اميدِ زيباييِ لبخندِ تو پروانه شدم... #يه روزِ باروني يه شعرِ ناب يه قرصِ ماه دستمون...

جان به جانان كي رسد جانان كجا و جان كجاذره است اين، آفتاب است، آن كجا و اين كجادست ما گيرد مگر در راه عشقت جذبه ايورنه پاي ما كجا وين راه بي پايان كجاترك جان گفتم نهادم پا به صحراي طلبتا در آن وادي مرا از تن برآيد جان كجا #هاتف اصفهاني

فدايِ لحظه اي يه بار، تو روياها بوسيدنت فدايِ لحنِ سَلامات، فدايِ روزِ ديدنت فدايِ مَخملِ صدات كه خوندنت بالِ منه اجازه ميدي به همه، بگم كه اين مالِ منه؟