شير و آهو

در اين رويايِ شور انگيز، كنارِ رود در قعرِ اين جنگلِ افسانه
تو بگو اي يار كه بَر منِ ديوانه پري شده اي عاشق و مستانه
شرابِ ارغواني رنگِ چشمانت خيره در نگاهِ عاشق و كورانه يِ من
لطفِ دستانِ ظريفِ بي مثالت بَر رخُ و گونه يِ من
عطرِ خوشِ تن يار پيچيده شده در فضايِ ديدار
شادي و غم هاي بسيار ديده ايم به پاي اين عشقِ بيمار
آهويِ خرامان دشت سبز با شيرْ شاهِ جنگل هم دست است
شيرِ سلطان عاشق و ديوانه يِ اين آهويِ هم رزم است
شير به تنِ تشنه و خون آلودِ آهو حريصانه نگاه مي كند
عشقِ بيمار نيكـُ و بَد را به يكـ جا صدا مي كند
دريدنُ و بلعيدنِ آهو بَر شيرِ عاشق كه حرام است
آهو ديوانه و مستانه دست در دست شيرِ جهان است
عشقِ شيدايي آهو در دلِ خسته و ديوانه ي شير نوراني شدست
شير در جنگلِ خاموش به تن غم ديده يِ آهو نگهباني شدست
يار، نجوا كُنان در گوشِ جان گفت اسرارِ عشق بيمار را
ساعت ها و ايام در اين جنگل خاموش بِنوازد اين تنِ بيدار را

#گلستان ابـي لـي

#قانون جنگل افسانه