مرواريد و صدف

به اين ساحريُ و سالاريِ يار وابسته شدم
با عشق و فرجامِ خوشِ رويا پاينده شدم
آتشِ قهر و نيستيِ عشقِ ما دروغ است و فريب
ساعت و ثانيه ها يار باشد، بدونِ هستيِ رقيب
دستِ داغِ عشق نابِ تو همه جا همراهِ من
در اين سودايِ جانسوزِ غم دل هَمْ پاي تَن
من از يُمنِ وجودِ تو در بَرم، سجده يِ شكر به جا آورده ام
در سرمايِ زمستانِ اين دَهر كنارِ تو بهار آورده ام
مقصدِ دل بيمار من و يار جزيره يِ تنهايِ بهشت
مي سازيم ديوارِ قلعه يِ رويايِ بلند از زَر و خِشت
در قايقِ عشق بَر امواج بيكرانِ دريايِ سرنوشتيم
هَمْ دستُ و هم پا در خزانِ جهنم و رويايِ بهشتيم
ما در اين دَهرِ آلوده و هرزه فقط هم خواب هَميم
مثلِ مرواريد و صدف در قعرِ دريا هم تاب هَميم

#گلستان ابـي لـي

# از كربن به الماس