صندوقچه ي اسرار

امشب شبِ ديدارِ فلكـ با ديده يِ نالانِ شب زَدگان است
امشب شبِ هِجرِ بخت و اقبالِ بلندِ همه ي سوتهِ دلان است
امشب شبِ دستِ زُمختُ و پينه دار همه يِ كوزه گران است
امشب شبِ زود به پايان و زود سحرگاهُ و طلوعِ بي پايان است
كوزه گر جايِ جامِ خاكينش، جامِ زرينِ تو در دست دارد
آن شب زدگان و آن سوتهِ دلان، اسرارِ رهِ يار در دست دارند
اين رهِ پُرآشوب و خروشان همه يِ عالم را درسِ محبت داده ست
اسرارِ ره سنگينِ يارم آن ابليس را به وصلِ عشق مُردد ساخته ست
كوزه گر جز از جامِ زرينِ يارم نخورد آب، كه اسرار بلندست
رمز شكفتن در بيابان و آتش همه در تابِ آن مويِ كمندست
من و ديوانه پري هر شب و ايام بَر همه عالم مالكـ و شاه شديم
از براي جمعِ عشاق در وصلِ عشقِ ما سالكـ و راه شديم
يار من يكـ دل در اين جانِ منِ ديوانه يِ ديوانهِ پري آرام دميده ست
از منِ عاشق و مستِ يار، صد دل در خراباتِ دلش آرميده ست
همه سرسبزي و خُرم شدنِ اطلسِ دوار در وصفِ احوالِ يار ست
همه آبيِ دريا و همه اوجِ طغيانِ رود، در چشمانِ يار ست
آن كوزه گرِ سوتهِ دل شب زده يِ قصه يِ مستانه يِ ما
حال بسوزاند گلويش را دودِ سنگينِ ابياتِ اشعارِ ما
اي يار برقصان آن پهناورِ دستت به ديوارِ بلندايِ تنم
مست و مدهوش شَوم هنگامِ شب و زيباييِ تو در آغوش و بَرم
من بِسُرايم تو بخندي و باز طبعِ شعرِ من هوس باز شدست
تا ديده به ديدارِ تو دادم همه تن صندوقچه ي ِ اسرار كه يكجا باز شدست

#گلستان ابـي لـي

#از كربن به الماس