سودايِ بازار بُـتان

من و اين آشوبيِ دل، بَستهَ ست به مِهرِ نگاهِ يارم
روشنيِ آفتاب و بهارِ شهر وصل است به سبزيِ ديدارِ نگارَم
سودايِ بازارِ بُتان در اين دَهر به گوش است
ساغرِ باده يِ عشق در اين فصل به نوش است
به اين رسم و به اين آيين ، من و يارم هم قسم شديم
زير بارِ نگاهِ سنگينِ رقيبان اين شهر، هم قَدم شديم
من و يار نالانِ اين بازيِ روز افزونِ چهره يِ رسوايِ پُر نقاب شديم
خسته از اَطوار و اعداد اين دستِ بي آشنايِ پُر نِزاع شديم
تاريُ و تيرگيِ دل آسمان اين دَهر از فَراقِ يار من است
همه اشعارِ شورانگيزُ و عشق آلودِ من از نفسِ يار من است
مي چكد بارانِ دلم بَر گونه يِ رخسار سپيدم بي يار
مي گُذرد ثانيه ها و ساعت هايِ ماتم زَده ام بي عار
دلم تَرسانُ و لَرزانِ غروبِ قلّه ي شب هايِ بي يار
دعايم در همه احوال باشد پايداريِ يار و عشقِ بيدار
اَثرِ دستِ هُنر پَروَرِ ما بَر بلندِ قلّه يِ عالم بدرخشَد
آوازه و نامِ من و يار بَر سپيدارِ اشعارُ و نبوغ بِدرخشد

#گلستان ابـي لـي