روزِ يلداييِ ديـدار

اين شبِ يلداييِ سالِ وصال از راه رسيد
يارِ زيبا رويِ آذرِ بي مثال از ماه رسيد
من و تو مست در اين كوچه يِ ديدار به خلوت بِنشستيم
در اين يلدايِ روزانه يِ قلّه به شكوهِ تن جشن بِرقصيم
آذرِ سرما در بَر يارِ جانم با گرما رو به پايان است
اين راهِ پرآشوبِ وصلِ گرانِ من و يارم رو به سامان است
الطافِ لطيفِ دستانِ پرمهرُ و آشوبِ بي تاب دلم
روز يلدايِ ديدارِ يار استُ و سخنِ پُر عشقِ دلم
تا هستيِ انفاسِ اين چرخِ دوّارِ فلكـ به كامِ ما شود
كائناتُ و عددِ طالعِ ما وُ خالقِ هستي هم به راهِ ما شود
تا نهايت ، شعرُ و سخنِ اين عشقْ به كَران ، بَرتر باشد
در رَهِ عشقِ تو، مِهرِ عريانِ دلم به جهان، سَرتر باشد
تو يارِ من و همراهُ و غمخوارِ منُ و عارفِ وارسته كلام
تو همپايِ خزان من و دستِ زمستانِ منُ و عالمِ پيوستهِ مَرام
يارِ من با چشمِ بينايِ افشانُ و رخشان، بوسه به دست مي زَند
دلِ ديوانهِ پري با دستِ سيمرغِ عريانِ تنت، تاجْ به سَر مي زَند
حافظ به خيال، بِنازد به شاخِ نبات و اميال و به غزالِ فال
نَداند كه رسانَد خدايَم، تو را به آغوشِ منِ ديوانهِ وصال

#گلستان ابـي لـي

# شبِ يـلدايِ ابي لي